W związku z licznymi zapytaniami w sprawie wydawania zezwoleń przez Komendę Powiatową Państwowej Straży Pożarnej w Pucku w sprawie palenia ognisk, tutejsza Komenda informuje, że wymagania uregulowane są w Ustawie o ochronie przeciwpożarowej oraz w Rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 121, poz.1138 z 2003 r.).

1. W obiektach i na terenach przyległych do nich jest zabronione wykonywanie czynności, które mogą spowodować pożar, jego rozprzestrzenienie się utrudnienie prowadzenia działania ratowniczego lub ewakuacji:
   • rozpalanie ognisk lub wysypywanie gorącego popiołu i żużla, w miejscu umożliwiającym zapalenie się materiałów palnych albo sąsiednich obiektów oraz w mniejszej odległości od tych obiektów niż 10m.
2. W lasach i na terenach śródleśnych na obszarze łąk torfowisk i wrzosowisk, jak również w odległości do 100 m od granicy lasów nie jest dopuszczalne wykonywanie czynności mogących wywołać niebezpieczeństwo pożaru w szczególności:
   • rozniecenie ogniska poza miejscami wyznaczonymi do tego celu przez właściciela lub zarządcę lasu,
   • palenie tytoniu z wyjątkiem miejsc na drogach utwardzonych i miejsc wyznaczonych do pobytu ludzi.
3. Komenda Powiatowa PSP w Pucku nie jest organem, który wydaje zezwolenia na palenie ognisk. Całkowitą odpowiedzialność ponosi właściciel, zarządca lub użytkownik budynku, obiektu lub terenu w trybie i na zasadach określonych w innych przepisach.

• miejsce powinno być wydzielone i okopane lub obłożone kamieniami,
• nadzorowane przez osobę dorosłą od momentu rozpalenia ogniska do całkowitego jego ugaszenia,
• powinien być zapewniony podręczny sprzęt gaśniczy lub inny sprzęt i środki (łopata, piasek, woda) do natychmiastowego ugaszenia ogniska.

Opracował: st.asp. Edmund Skwiercz
Wydział kontrolno-rozpoznawczy

Z dniem 26 lipca 2003 r. obowiązuje nowe rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów. /Dz. U. Nr 121,poz.1138/

1. Odpowiedzialność za zabezpieczenie warunków bezpieczeństwa obiektów i terenów spoczywa na właścicielu, przy czym właściciel może scedować tą odpowiedzialności w całości lub części na zarządcę lub użytkownika, stosownie do zakresu powierzonych zadań i obowiązków.
2. Uporządkowano definicję pojęć związanych z ochroną pożarową stosowanych w rozporządzeniu
3. Poszerzono szereg wymagań w zakresie czynności, których wykonywanie było zabronione w obiektach i na przyległych terenach.
4. Zobowiązano właścicieli , zarządców terenów do utrzymania znajdujących się na nich dróg pożarowych w stanie umożliwiającym ich wykorzystywanie przez pojazdy jednostek ochrony przeciwpożarowej
5. Określono wymagany zakres tematyczny instrukcji bezpieczeństwa pożarowego oraz konieczność podawania jej okresowej aktualizacji, zwalniając przy tym niektóre obiekty od obowiązku opracowywania instrukcji.
6. Określono jakie warunki techniczne i możliwości ewakuacji ludzi występujące w budynku istniejącym uważa się za zagrażające życiu ludzi.
7. Wprowadzono obowiązek raz na dwa lata praktycznego sprawdzenia organizacji oraz warunków ewakuacji dla obiektu zawierającego strefę pożarową przeznaczoną ponad 50 osób, będących ich stałymi użytkownikami.
8. Przeniesiono z Polskich Norm zapisy obowiązkowego stosowania w wybranych obiektach instalacji wodociągowej pożarowej.
9. Wprowadzono wymaganie dotyczące stosowania dźwiękowych systemów ostrzegawczych.
10. Zmodyfikowano kryteria wyposażenia obiektów w podręczny sprzęt gaśniczy, spełniających wymagania polskich norm, będących odpowiednikami norm europejskich.
11. Wprowadzono nową klasyfikację zagrożenia wybuchem zgodnie z Polską Normą będącą odpowiednikiem normy europejskiej.
12. Wprowadzono możliwość uzyskania odstępstwa od postanowień przepisów, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, na zasadach rozwiązań zamiennych uzgodnionych z właściwym miejscowo Komendantem Wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej.

1. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie uzgodnienia projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej (Dz. U. Nr 121, poz.1137)
2. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz. U. Nr 121, poz.1139)

Opracował: st.asp. Edmund Skwiercz
Wydział kontrolno-rozpoznawczy

1. § 28 ust.1 wypowiedział obowiązek wyposażenia obiektów wyłącznie w takie gaśnice, które spełniają wymagania Polskich Norm wydawanych od 1992 r., odpowiedników norm europejskich EN (PN-EN). Dotyczy to nie tylko obiektów nowych, ale także istniejących. O spełnieniu tych wymagań świadczy oznaczenie normy na etykiecie, wraz z trwałym oznakowaniem daty produkcji zbiornika - od 1992 r. Inne gaśnice należy wycofać z eksploatacji.
2. Masa środka gaśniczego wymagana dla jednostki powierzchni obiektu, wskazana w § 28 ust.3, została zwiększona. Niezależnie od wielkości gaśnicy, każde 2 kg lub 3 dm3 tego środka powinny przypadać (z wyjątkiem oddzielnie wskazanych przypadków szczególnych):
   • na 100 m2 strefy pożarowej w budynku, niechronionej stałym urządzeniem gaśniczym:
     • ZL I, ZL II, ZL III, ZL V,
     • produkcyjnej i magazynowej o gęstości obciążenia ogniowego ponad 500MJ/m2,
     • zawierające pomieszczenie zagrożone wybuchem;
   • na 300m2 innej strefy pożarowej, z wyjątkiem ZL IV.
     
   Maksymalna odległość od gaśnicy nie powinna przy tym przekraczać 30 m.
3. Przegląd i konserwacje gaśnic należy przeprowadzić zgodnie z instrukcją producenta, nie rzadziej jednak niż raz w roku (§ 3 ust. 3), a sposób realizacji tego obowiązku należy jednoznacznie określić w instrukcji bezpieczeństwa pożarowego (§ 6 ust.1 pkt. 2).
4. Za spełnienie powyższych wymagań odpowiadają właściciele, zarządcy lub użytkownicy obiektu (art.4 ust.1 pkt. 2 i 2a ustawy z 24.08.1991 r. o ochronie przeciwpożarowej).

Opracował: st.asp. Edmund Skwiercz
Wydział kontrolno-rozpoznawczy